Vrijdag 29 augustus 2008

Vandaag is het alweer iets beter. We nemen afscheid van Mathilde, die volgende week vlak bij ons op vakantie blijkt te gaan. Over het algemeen zijn onze ervaringen met de Franse thuiszorg erg positief. Het gaat ze nog meer om de patiënt dan om de Arbo-regels zoals in Nederland. Ze weten nog van aanpakken. Ik heb ook nog het een en andere van haar geleerd.

Als John klaar is met ontbijten is de ochtend al weer om. Ik wil even langs de Super U om te tanken. Toch een veiliger gevoel om morgen met een volle tank te gaan rijden. Daarna gaan we naar het centrum van Dol-de-Bretagne. Het zou toch raar zijn om hier bijna een week te blijven en de plaats zelf niet te bekijken! Ik parkeer bij de kathedraal, maar John blijft liever in de auto zitten. De kathedraal is aardig, maar niet uitermate bijzonder. De oude romaanse kathedraal is verbrand door King John, toch nog een Henry & Eleanor connectie! Niet genoeg tijd om me echt in de geschiedenis te verdiepen. De vloer is een beetje middeleeuws ongelijk, voor de rest had de rolstoel er best in gekund. Dat geldt zeker voor het museum ernaast, maar John wil nu niet. dan maar een volgende keer. Het gaat vooral veel over de middeleeuwen in deze regio, dat zou hem toch moeten aanspreken!

Daarna loop ik nog snel even een blokje om door de oude stad. De zijstraatjes zijn vrij steil en met kinderkopjes, maar in de hoofdstraat is de stoep breed en vrij vlak, dus goed voor de rolstoel.

Vanuit Dol met de auto naar de kust, waar we net buiten Vivier-sur-mer langs de kustweg bij een myticulturiste gaan lunchen. John neemt een pannenkoek. Ik houd het bij mosselen, want ook nog oesters in mijn eentje is wat veel. Ik zie ze wel bij de buren en ik heb ze zelden zo groot gezien! De mosselen uit de baai zijn zoals gebruikelijk kleiner dan de Zeeuwse, maar ik heb ze zelden zó verrukkelijk gegeten. Ik hoor later van Marga dat het ook een goed jaar is voor mosselen, omdat het erg nat is geweest in het voorjaar. Deze producteur zit precies op de grens van de oesterkwekers rond Cancale en de mosselkwekers bij Mont St Michel. Het tentje is erg eenvoudig. Het ene tentje doet alleen oesters en mosselen, en witte wijn, cider of appelsap. De wagen ernaast verkoopt wat broodjes, frites, een paar galettes en crèpes en frisdrank. Je kunt rustig op het terras van de een zitten en iets bij de ander halen. Zo kun je dus toch moules-frites eten, voor weinig geld. Het tentje is erg populair, zowel bij passanten als bij de lokale bevolking.

Na de lunch rijden we nog even door langs de kustweg en halen verse knoflook bij onze vaste boerderij voordat we teruggaan naar la Morière. Hier is het tijd om te beginnen met inpakken. Wat gaat de tijd toch snel!