Woensdag 27 augustus 2008

De ochtend begint weer grijs, maar de temperatuur is prima. Mathilde is wat laat vanmorgen, dus we beginnen ook laat. Het weerbericht heeft voor vandaag mooi weer beloofd, maar het is nog helemaal bewolkt.

Na het ontbijt toch maar weer een dagtochtje. Ditmaal terug richting Normandië. Bij Avranches gaan  we de kustroute op, die we volgen tot aan Granville. Mooie natuur, mooie uitzichten richting Mont St Michel. Vanaf Granville langs de RN naar Coutances, waar het even moeilijk is om een parkeerplaats te vinden. Ik vind er een onderaan de tuin, maar de ingang is boven en de weg erheen is steil. Te steil voor de Quix, blijkt, dus ik moet helpen duwen. Alleen vindt John het doodeng, dus hij vergeet te sturen en laat soms plotseling de knoppen los, waarmee de Quix stil en vaststaat. Niet prettig als je uit alle macht aan het duwen bent. En dat zal je altijd zien: als we boven komen is de invalidenplek voor het park wel vrij. Ik parkeer John er midden op in de rolstoel en ga snel de auto halen.

Dan de Jardin des Plantes in. Voor een deel hetzelfde als de vorige keer, voor een deel ook heel anders, het is ook veel later in het jaar. Eerst blijven we even zitten op het ‘balkon’ boven de tuin en nuttigen onze picknick. Dat bevalt wel, met het prachtige uitzicht, en gelukkig niet zo bloedheet als de vorige keer. Dit keer gaan we samen de tuin in. Het eerste stuk is nog geasfalteerd en de zigzag is een goede oefening voor John. Beneden zijn de paden halfverhard. Zo te zien zijn ze aardig modderig als het nat is. Nu zijn ze redelijk te bereiden met de Quix, alleen steken er hier en daar stenen uit waar het stuur flinke klappen van krijgt. Niet te hard rijden en goed opletten dus. Ook raken ze de achterwieltjes en daar schrikt John steeds van. Soms aparte combinaties in de borders, zo staan er appelbomen in, maar ook groenten, zoals tomaten en boerenkool.

Het is al later dan gepland als we weer de auto opzoeken. De transfer is lastig vanaf de stoep de auto in, maar lukt met enige moeite toch. We rijden naar Villedieu, met nog een kleine omweg langs de Abbaye de Hambye, beslist nog eens de moeite waard om te bezoeken. Tommy is nooit blij met omwegen, dus hij stuurt me vervolgens over een smal landweggetje, maar we komen heelhuids op de snelweg uit en gaan weer terug naar la Morière.  

Het lukt nu beter om John met de tillift op het toilet te helpen al blijft het heel lastig om de tillift te verplaatsen en te manoeuvreren over de rustiek ongelijke voormalige stalvloer. Omdat we al wat later zijn eten we vandaag binnen. Drinken daarna nog wat thee en gaan dan naar bed.