Dinsdag 26 augustus 2008
We raken gewend, en slapen dus nog langer. De routine zet in. Ik ontbijt eerst en dan komt Mathilde, die ook al meer geroutineerd is, dus hoef ik minder te doen. Alleen een probleempje met de gehuurde tillift, zodat John in de hoogste stand blijft hangen, en dan gaan de lift niet meer voor of achteruit en de noodknop doet ook niets. Mathilde belt met de pharmacie, waar de lift gehuurd is. Waarschijnlijk een probleem met de batterij, die al oud is. Hopelijk gaat het beter als hij langer opgeladen is, maar gelukkig krijgen we hem wel weer aan de praat.
Na het ontbijt gaan we een ritje maken. John heeft al aangegeven dat ik hem maar in de auto moet laten zitten zodat ik niet steeds hem en de rolstoel in en uit de auto hoef te tillen.
 
We rijden eerst langs de kust naar Cancale,
rijden langs de haven en dan door naar het volgende inhammetje Port-Mer en dan door naar Pointe du Grouin. Het restaurant daar is wel goed te bereiken, de landtong is te moeilijk voor een rolstoel, die geduwd moet worden. Het uitzicht is wel fantastisch.
 
Dan rijden we verder langs de kust tot St Malo. Even inkopen doen bij leClerc en dan verder richting Dinan. Niet helemaal langs de hoofdweg, maar voor een deel langs de ‘route touristique du Val de Rance’. Langs de weg gepicknickt met uitzicht op de Rance en een mooie getijdemolen, terwijl de zon doorkomt. De route voert verder door een paar leuke dorpjes, St Suliac en la Ville es Nonais, en mooi uitzicht. Even een stukje hoofdweg naar Dinan. Er zijn voldoende invalidenparkeerplaatsen bij het oude centrum, maar ik vraag me af of het makkelijk is om het in een rolstoel te bekijken vanwege de keitjes. Misschien proberen we het later deze week nog een keer. Nu is John toch iets te moe daarvoor.
 
 
We verlaten Dinan over de hoge brug, richting Combourg. Een stukje bos en dan weer landerijen. Bij Combourg geeft John aan dat hij naar huis wil, dus laten we de rest van de route die ik bedacht had voor wat het is. Het is nog maar een klein stukje naar Dol. Daar eerst weer de tillift uitgeprobeerd en ik krijg John ermee op het toilet, hoera! Vervolgens heerlijk op het erf gezeten en gegeten. Het keukentje is weliswaar piepklein maar adequaat voor een eenvoudige maaltijd. Zo te zien zijn er vandaag geen andere gasten, dus het is heerlijk rustig. We zitten buiten tot de zon ondergaat, drinken binnen nog wat en gaan dan vroeg naar bed.