Donderdag 21 april 2011

Kasteel van Villerouge-Termenès

Zoals gebruikelijk is het ’s ochtends bewolkt. Omdat de weersvoorspelling voor het weekend minder goed is dan voor vandaag, gaan we vandaag een tocht door het Katharengebied maken, al heb ik mijn boek over de geschiedenis van de Katharen nog niet uit. We beginnen in Villerouge-Termenès, waar we twee dagen geleden op het eind van de tocht doorheen kwamen. Het kasteel ligt hier midden in het dorp in het dal, de huizen zijn er tegenaan gebouwd. Historisch gezien misschien een vreemde plaats om te beginnen, omdat hier juist de laatste van de Katharen zijn opgepakt.

Zicht op Cucugnan

Ookal ligt het kasteel in het dal, je mag niet in het plaatsje zelf parkeren. Er is een parkeerplaats aan de rand, en de weg naar het dorp is wel een beetje steil voor een rolstoel, zeker voor een kort bezoek. Maar John heeft er helemaal geen probleem mee om even in de auto te blijven zitten terwijl ik het kasteel (van buiten) bekijk en de eventuele mogelijkheden voor een later bezoek inventariseer.

Peyrepertuse

Hierna steken we door naar Padern, waar een rondrit zoals beschreven door de ANWB langs gaat. De weg er naar toe voert alweer over een mooie bergweg met schitterend uitzicht (maar zonder ruimte om te stoppen voor foto’s). Veel wijngaarden (alweer Corbières). Bij Padern is er een kasteel bovenop een rotspunt, maar wij rijden door naar de wat bekendere kastelen. Bij Cucugnan stoppen we heel even en zien we in de verte het silhouet van Quéribus.

Weer even verderop langs de route ligt Peyrepertuse, de grootste van de katharenburchten. Van deze kant af is het kasteel soms nauwelijks van de rotsen te onderscheiden. Om het beter te kunnen zien rijden de de kronkelige weg vanuit het dorp naar de parkeerplaats onder het kasteel helemaal af. Vanaf de parkeerplaats moet je nog een aardig stuk omhoog lopen om werkelijk bij het kasteel te komen. Zo te zien is het toegankelijk voor rolstoelen, al is gezien de helling een motor niet onwenselijk om boven te komen! Wij nemen er niet de tijd voor. Ik schiet alleen wat plaatjes en dan gaan we weer verder.

Gorges de Galamus

De route voert eerst een stukje door een vallei langs de andere kant van het kasteel. Dan slaan we af naar de Gorges de Galamus. Deze nauwe kloof is duidelijk een trekpleister voor toeristen. Ik ben blij dat het niet nog drukker is, want de weg is erg smal met rots aan de ene kant en een ravijn aan de andere! We komen er, mede dankzij een verkeersregelaar spelende wandelaar, zonder kleerscheuren door. Ik heb alleen foto’s van het begin en het eind. Je kunt onderweg niet stoppen en ik heb ook geen zin om de tijd te nemen om er doorheen te lopen.

Gorges de Galamus

Quéribus

Inmiddels is het door alle stops toch alweer een eind in de middag en John raakt wat overvoert met indrukken. Dus maken we de route niet helemaal af, maar steken bij Maury weer door van de Roussillon naar de Corbière-streek. We komen zo nog dichter langs Quéribus en komen dan weer uit in Cucugnan. Vandaar rijden we via Tuchan, vanwaar je Aguilar kunt zien liggen, en Durban langs Narbonne weer naar ons huisje. Tot slot haal ik eieren bij de boer en we stoppen nog in Ouveillan voor brood.

Het is weer een mooie tocht, maar zoals altijd weer balanceren tussen graag veel willen zien en de hoeveelheid indrukken die John op één dag aan kan.