Zaterdag 16 april 2011

Terrasje onder de kathedraal

Het is vannacht goed koud geweest, maar als wij opstaan is het alweer zonnig en wordt het snel warmer. Als alles weer in de auto zit rijden we naar het centrum van Albi. Hier kunnen we vlakbij de kathedraal parkeren, een invalidenplek op een grote parkeerplaats. We drinken koffie op het eerste terras dat we zien. Ze hebben helaas geen croissantje, maar we krijgen een stukje stokbrood met wat jam. En we hebben prachtig uitzicht op de magistrale kathedraal. Na dit ontbijt lopen we rond de kathedraal op zoeknaar de ingang voor rolstoel. Achteraf bezien lopen de de verkeerde kant de kerk om. Nu komen we uit op het plein voor de kathedraal uit. Daar vraag ik bij de VVV waar de rolstoelingang is. Daarvoor moet ik van hieruit steil de heuvel op, dus besluiten we eerst naar het Toulouse Lautrec museum te gaan. Dit is immers naast de VVV, en anders moet ik twee keer de heuvel op met de rolstoel!

 

Deze kathedraal is echt gebouwd om indruk te maken

Buiten de binnenplaats die helemaal bestaat uit kinderkopjes is de toegang tot het museum uitstekend geregeld! Speciale liftjes tussen de verschillende niveaus. Daar kan weliswaar alleen de rolstoel in, maar terwijl ik omloop, helpt een suppoost John alweer uit de lift. Ook komen ze steeds aanrennen om ons de weg te wijzen en hier en daar hekjes voor doorgangen voor ons open te maken. We redden het net om het grootste deel van het museum te zien voor lunchtijd, want dan gaat het een uurtje dicht.

De oude stad van Albi

Na het museum lopen we nog even door de zijstraatjes naar de markt. Heel gezellig, maar ook heel druk! Even zoeken naar de bakker, zodat ik nog vers brood kan inkopen en iets verderop ook wat broodbeleg. Vervolgens duw ik John met veel moeite de heuvel op naar de rolstoelingang van de kathedraal. Helaas! Ook de kathedraal blijkt in de lunchpauze gesloten te zijn! Wij lopen dus maar weer iets verder, genieten nog wat van de omgeving en van het uitzicht over de Tarn en gaan weer terug naar de auto. De kathedraal moet wachten tot het volgende bezoek!

Albi

De route voert eerst over de Route National, richting Castres. Vanaf daar steken we een stukje binnendoor om meer van de ‘Zwarte Bergen’ te kunnen zien. Het landschap is werkelijk schitterend, dus we genieten beiden met volle teugen. Het is soms even opletten op de bergweggetjes, en ik kan ook niet echt stoppen om foto’s te maken, maar het is wel de moeite waard. Krijg je een echt vakantiegevoel van. De weg voert over enkele colletjes waar het uitzicht geweldig is. Onderweg vind ik nog een parkeerplaats bij een waterval waar we even stoppen zodat ik wat sandwiches kan maken voor de lunch. John draai ik even op zijn stoel zodat hij met zijn benen buiten de auto zit. Hij begint de lange tocht echt te voelen.

 

Bij St Pons komen we weer op de hoofdweg naar Beziers, die we een stuk volgen alvorens weer af te slaan naar onze bestemming: Ouveillan. Tommie sputtert nog wat tegen en stuurt ons eerst naar een verkeerde straathoek. Gelukkig heb ik mijn mobiel bij de hand en bel onze gastvrouw, Gerda, die ons het laatste stukje wijst.  Zo komen we toch goed aan bij La Saignée, waar Gerda en Tijn ons allerhartelijkst ontvangen. We krijgen een rondleiding en een globale uitleg hoe de apparaten werken. Dan laad ik snel de auto uit. John rijdt een beetje rond om te wennen aan zijn nieuwe omgeving en ik ga nog snel even naar LeClerc in Narbonne. Dat is ongeveer een kwartier rijden. Zo kan ik nog even alles inslaan wat we dit weekend nodig kunnen hebben.

Ruig landschap onderweg

Als ik terug kom, vind ik John in de zon op het terras, genietend van het schitterende uitzicht dat we hier hebben. Toch eten we maar binnen, want als de zon ondergaat wordt het al snel kouder. We kijken verder nog wat tv, gewoon Nederlandse kanalen. Omdat Gerda en Tijn zich vooral richten op de Nederlandse markt hebben ze een tv-abonnement voor de Nederlandse tv. Helaas zullen we de komende twee weken dus het lokale weer en nieuws moeten missen!