Zondag 1 mei 2011

Ondanks de vermoeiende dag gisteren ben ik alweer vroeg wakker. Dit dankzij de kerkklokken van het kerkje van les Clefs, waar we tegenaan kijken. Het is hier vandaag een feestdag. Gelukkig vind ik in Thones toch nog snel een bakker die open is voor ons ontbijt. Ik koop meteen ook een lokaal krantje. De bergen rondom het plaatsje schitteren in de zon. In het dal is het zo ’s morgens nog fris, maar daar waar de zon komt, warmt het al snel weer op.

Ik rijd weer terug naar ons huisje in les Clefs. Het ligt net even van de weg af, in een zijdal, aan wat er hier uitziet als een klein bergbeekje. Verderop is de Fièr een behoorlijke rivier. Het huis is een oude houtzagerij, die vroeger vast gebruik maakte van de stroming van de Fièr. Enkele van de bijgebouwen zijn omgebouwd tot vakantiehuisjes, waarvan er twee aangepast zijn voor gebruik door rolstoelers. De eigenares blijkt zelf een gehandicapte zoon te hebben, vandaar haar motivatie.

De huisjes maken gebruik van de ligging in het dal. Om bij de ingang te komen moet je achterom rijden en dan is alles op één niveau, maar ze zijn gelegen bovenop de zagerij, dus lijkt het van de voorkant of je op de eerste verdieping zit. Hierdoor heb je wel een mooier uitzicht en sneller zon. Wij zitten in het kleinste van de twee huisjes, dat toch nog geschikt is voor zes personen. Vanaf de voordeur kom je in een lange gang, met aan de ene kant eerst een soort washok met een tweede toilet, en dan de grote aangepaste badkamer. Aan de andere kant twee slaapkamers, die langs de berghelling uitkijken over de oprijlaaan. Eén slaapkamer heeft twee bedden met daaromheen genoeg ruimte om met de rolstoel te manoevreren. Ook is er voldoende kastruimte. De andere slaapkamer heeft een dubbel bed en een stapelbed.

Aan het eind van de gang kom je in een grote open ruimte, met aan de ene kant het keukentje met een schuifpui naar een groot balkon. Aan de andere kant een zithoek en een grote eettafel. Genoeg ruimte voor de rolstoel, maar wat mij betreft niet eht voldoende zitgelegenheid voor valide mensen! De bank en de fauteuil zijn behoorlijk doorgezakt en niet echt comfortabel om op te zitten. Ik blijf dus de meeste tijd aan de eettafel zitten.

Vanaf het balkon heb je prachtig uitzicht. Dichtbij over het terrein van de zagerij, erachter de Fièr, die je continu hoort stromen. Aan de overkant een beboste berghelling. Hoog boven ons uit torent de huizen van het gehucht les Clefs, en daarachter de nog steeds licht besneeuwde bergtoppen. Het uitzicht kan niet meer verschillen van de vergezichten die we achter ons hebben gelaten in Ouveillan. Maar ook dit is werkelijk schitterend!

Nadat ik John uit bed heb gehaald gaan we ook samen op het balkon zitten. Niet alleen om te genieten van de zon en het uitzicht, maar ook op de uitkijk voor vrienden die op bezoek zullen komen. Het is een studievriend van John die nu in Genève woont. We rijden achter elkaar aan naar Thones waar we op een overdekt terrasje in een soort kas van een verlate lunch genieten. Ookal heeft John deze vriend al zeker 25 jaar niet gezien hebben we toch een heel gezellige middag samen. Na de lunch rijden ze weer terug om op tijd thuis te zijn voor hun kinderen.

Wij staan geparkeerd bij de VVV, die gratis Wifi blijkt te hebben. Ik kan dus eindelijk weer eens mijn mail checken. Blijkt dat de eigenaresse van de gite een mail gestuurd had over haar vakantie, maar die zie ik nu pas. Het is in elk geval gewoon goed gekomen. Vandaar rijden we naar het gehucht les Clefs, om ons uitzicht van dichtbij te bekijken. Daarna terug naar het huisje, waar de zon al tegen zessen van het terras verdwijnt. Het is wel een hele mooie zonsondergang achter de bergen! Wij eten ’s avonds alleen nog wat brood met beleg en gaan vrij vroeg naar bed om bij te komen van alle vermoeienissen.