Zaterdag 30 april 2011
Ik begin al om half acht, maar alles in de auto pakken, schoonmaken en John uit bed halen duurt toch weer altijd iets langer dan gedacht. Dan moeten we ook nog afscheid nemen van Gerda en Tijn, maar tegen half elf rijden we dan toch echt weg. We rijden bij Béziers de snelweg op, die we eerst volgen tot Nimes. Doordat de stad helemaal opgebroken is is het wat moeilijk om de weg te vinden, maar uiteindelijk vinden we een parkeergarage vlak bij de arena, die ik John wil laten zien. Van buiten dan, voor meer hebben we geen tijd. Overigens is er wel toegang voor rolstoelen. Het is hier behoorlijk warm, dus zoeken we een plek in de halfschaduw op een terrasje naast de arena en drinken een lekker kopje koffie. Dan weer terug naar de tolweg. Op een gegeven moment voegt de Languedocienne samen met de Autoroute du Soleil, en dan is het gelijk mis! We staan helemaal vast in de file. Dat verwacht je toch niet zo in het laagseizoen!

De arena in Nîmes

Pas als we van deze autoroute afslaan naar de Alpen zijn we ook van de vertraging af, maar de tweede stop die ik wilde maken voor lunch of iets dergelijks sla ik toch maar even over. De route voert ons met enige ruime bochten om de bergen heen, langs Grenoble en Chambéry, tenslotte langs Annecy naar Thones. Ons volgende huisje bij Les Clefs hebben we al snel gevonden. Toch is het dan al zeven uur. Als ik naar de voordeur loop om ons aan te kondigen hangt daar een envelop met onze naam op. Het blijkt dat de eigenaresse zelf een weekje met vakantie is. Ik bel volgens de instructies haar vriendin op, die ons binnen laat. Toch maar goed dat ik me in het Frans kan redden!

Vanwege de files had ik geen tijd meer om eerst bij leClerc in Annecy te stoppen. Gelukkig heb ik nog wat restjes van eerdere maaltijden in de koelbox. Dan pak ik alles weer uit en is er weer een dag om.