Daar beneden ligt Banyuls

Vandaag staan we allebei een keertje vroeg op, want we willen een wat langere tocht gaan maken. Het is zonnig met wat wolkjes, en best wel warm, ookal staat er veel wind. Door die wind is het vandaag regelmatig lastig om te filmen met de videocamera. We rijden weer naar het zuiden, langs Narbonne. Bij Sigean gaan we van de hoofdweg af en rijden in de richting van de Middellandse Zeekust. Er zijn hier enkele binnenmeren die alleen door een dunne reep land van de zee gescheiden zijn.

Zicht op de Middellandse Zeekust

Bij Port-la-Nouvelle volgen wij de weg over een van die landstroken. We rijden verder de kust langs naar het zuiden. Daarbij zien we enkele aardige typische Franse badplaatsen. Doordat we de kust volgen missen we wel Perpignan, dat wat verder landinwaarts ligt. Goed voor een volgende keer. Net ten zuiden van Perpignan raadt de ANWB-gids een weg door de bergen aan voor het mooie uitzicht. En dat uitzicht ís mooi, dat moet gezegd worden. Het rijden op die weg is minder, om niet te zeggen eng, met haarspeldbochten, rotsen, afgronden en volop tegenliggers. Gelukkig is er hier en daar net wat ruimte om te stoppen en foto’s te maken. Daarbij moet je dan wel erg opletten dat je niet weggeblazen wordt, want de wind is stevig. John bewondert natuurlijk gewoon het uitzicht uit de auto en is blij toe. Stel je voor dat ik de rem van de rolstoel vergeet….

.

Boulevard in Argelès

Uiteindelijk gaan we bij Banyuls-sur-Mer weer uit de bergen naar beneden naar de kust. Het lijkt hier wel of de berghelling tot aan de zee reikt. We moeten nog kiezen tussen een stop voor lunch in Banyuls en Collioure. Helaas kiezen wij voor het laatste, want daar blijkt geen parkeerruimte vrij in de buurt van de boulevard. Collioure is heel mooi en zelfs deze tijd van het jaar al vol met toeristen. We rijden dus verder langs de kust en komen uiteindelijk uit in Argelès-sur-Mer. Het is hier veel vlakker en er is een hele mooie lange promenade langs een mooi breed strand met mooie villa’s uit het begin van de 20e eeuw. We lopen een stuk langs de promenade en drinken wat op een terasje. Ondanks de forse wind is het toch best warm. Heerlijk genieten dus.

Castelnou met de Pyreneeën in de achtergrond

Abdij

Na de lunch volgen we weer een stukje van een route uit de ANWB-gids in de richting van de Pyreneeën, al kan Tommie het eerste stuk niet vinden en laat hij ons een stuk langer over de snelweg rijden. We pikken de route op bij Thuir. Terwijl we daarheen rijden zie je in de verte de sneeuw op de toppen van de Canigou en dan weet je opeens weer wat het verschil is tussen de ‘heuvels’ van de Roussillon en de Corbières en de echte bergen! De route voert verder langs het plaatsje Castelnou. Het ligt er schitterend, zeker nog eens de moeite om helemaal te bekijken. Nu stoppen we alleen voor een foto. Daarna wordt de weg weer ernstig smal. Prachtige uitzichten, dat wel, maar geen ruimte om even te stoppen voor een foto. Met al die afgronden vlak langs de weg ook véél te eng! Ik ben echt blij als we weer in een dal zijn (bij Saint-Michel-de-Llotes). We rijden nog verder langs de route tot Prades, bij de adbij van Michel de Cuxa. Ook zeker de moeite om nog eens te bekijken, en het is gelukkig ook weer deels rolstoeltoegankelijk. Alleen is het nu al te laat en is de abdij al dicht. Vanaf de abdijk heb je ook een fraai uitzicht op de Canigou. Ik zal de Tour niet meer met dezelfde ogen bekijken! Deze col hoef ik op dit moment niet zo nodig over.

Zicht op de Canigou

Het is met alle stops en de enge bergweggetjes al aardig laat geworden en wij zijn allebei aardig moe, dus gaan we vanaf hier over de tolweg terug, zodat je even lekker door kunt rijden. Alleen jammer dat die vrachtwagens de weg soms zo smal maken door elkaar voortduren ‘in te halen’ op de heuvels.