Vrijdag 1 oktober 2010

In de ochtend is het weer even uitvogelen wat de beste routine is in deze nieuwe omstandigheden, maar we zijn toch redelijk snel klaar zodat we nog in het hotel kunnen ontbijten. Anders dan gisteren regent het vandaag dat het giet. Nu willen we vandaag niet ver weg, maar we willen wel naar buiten. Dus koppel ik de Quix aan de rolstoel en dek dan zowel John als de rolstoel af met de ruime poncho die we een paar jaar geleden in Normandië gekocht hebben. Niet erg charmant, wel effectief.  Gelukkig heb ik er zelf ook een.  En dan gaan we onderweg. Nu ligt het centrum van Bradford in een kom en we zitten in het centrum. Toch moeten we op weg naar de bibliotheek nog een paar keer aardig steil omhoog en omlaag. Dus de Quix heeft wel een handje hulp nodig. Niet dat ik deze heuvels gemakkelijk op was gekomen met de rolstoel zonder hulpmotor! En dan moet ik onderweg nog wel een paar keer op de kaart kijken, want het centrum van Bradford is zo veranderd dat John helemaal gedesoriënteerd is.

In de bibliotheek is het gelukkig warm. We vinden een mooie tafel in de familiegeschiedenis afdeling en storten ons op het onderzoek. En zoals dat dan altijd gaat: je vindt de hele dag bijna niets, maar net als je bedacht hebt dat je na het volgende boek naar huis zult gaan dan vind je iets, en had je langer door willen gaan. Maar we willen ook nog langs een paar winkels dus kleden we ons weer helemaal in onze regenkleding en gaan de stad in. Als we na enige tijd uit de Wool Exchange komen is het bijna droog, dus we komen weer goed terug in het hotel en gaan weer op het pleintje eten, maar in een ander restaurant. Beide restaurants doen goed hun best om het zo gemakkelijk mogelijk te maken om er met een rolstoel te komen eten. Erg plezierig.