Zaterdag 12 juni 2010

Ook vanmorgen is het mooi weer. Het laatste ontbijt in onze chambre d’hôte. Dit keer met chocoladebrioche en pannekoeken, dit ondanks het feit dat een van de honden gisteren de beslagkom van tafel had gesprongen! Terwijl John nog aan het eten is, ga ik verder met inpakken. Na het ontbijt kan alles de auto in en nemen we afscheid van Joelle. Natuurlijk wil John toch nog een laatste rondje over de kade in Concarneau, dus gaan we daarna vanaf daar de kustweg op. Langs Foret de Fouesnant naar Fouesnant, dan naar Benodet, waar ik een goedkope benzinepomp zie en snel even tank. Bij Benodet gaan we over de brug over de Odet. Prachtig uitzicht, maar geen kans om foto’s te maken, dus snel verder naar Pont l’Abbé. Daar rijden we in het centrum nog langs een mooi oud kasteel, inmiddels verbouwd tot museum. Op weg naar Loctudy komen we langs de Manoir de Kérazan, maar die blijkt pas vanaf twee uur open te zijn en het is pas net 12 uur.

Mijn bedoeling is om dan maar in Loctudy koffie te gaan drinken, maar John wil geen extra transfer. Ik vind wel een mooi uitzichtspunt over Loctudy en Ile Tudy, maar geen café. We gaan verder, zoveel mogelijk langs de kust richting de Pointe de Penmarc’h. We zien veel mooie huizen, waarschijnlijk veel vakantiehuizen, want ze zien er allemaal nogal klein uit. We zien ook verschillende mooie uitzichten over zee. Naarmate we dichter bij de punt komen wordt het landschap ruiger.

Vanaf een pleintje aan de zuidkant blijk je een nog mooier uitzicht over de drie vuurtorens van de punt te hebben dan we tot nu toe hebben gezien. Maar ook hier wil John niet de auto uit. Het is inmiddels half twee, dus rijd ik terug naar de Manoir. Die gaat vlak na dat we er aan komen open. John wil in de auto een dutje doen, dus ga ik alleen. In de manoir zijn enkele kamers te bezichtigen, die laten zien hoe men er in de 19e eeuw woonde. De laatste bewoner was een Astor, benieuwd of hij familie was van de Engelse Astors. Verder kun je wandelen in het park en de potager bezoeken. Leuk om ideeën op te doen. Vooral de manier waarop er luchtgaten bovenin de muur van de kas gemaakt zijn, zijn een slim idee. Ook hoe er eigenlijk twee muren in de potager zijn, waarvan er één voor de achterkant van de kas gebruikt is, en de composthoop erachter verborgen is, maar toch dichtbij. Wel zou het mooi zijn als dit landgoed een goede tuinman zou hebben, want e.e.a. ziet er een beetje verwaarloosd uit.

Gelukkig staat de auto onder een boom, want het is weer aardig warm geworden. Na de Manoir gaan we om Pont l’Abbé langs en dan binnendoor naar Kerivarc’h het ons bekende huisje. Hoe dichter bij we komen, hoe beter ik de weg herken. En het is werkelijk een feest van herkenning om hier weer te komen. Andrée heeft het huisje weer mooi versierd met bloemen uit eigen tuin. Een vaas met allerlei verschillende rozen, die heerlijk geuren. En een schaaltje met erwten, Nigella en prikneuzen. Het enige verschil is dat de zithoek anders staat dan de vorige keer, en eigenlijk beter voor de rolstoel om tv te kunnen kijken. Ook hebben ze inmiddels digitale tv, dus meer verschillende netten, goed nu het voetbal begonnen is.

Ook hier in de badkamer van die lange tegels, waardoor de reisbeugel goed past. Gelukkig maar, want John wil meteen naar de wc. Dan pak ik snel de auto uit en rijd nog even terug naar Landudec om inkopen te doen bij SuperU, in elk geval genoeg voor het weekend. John blijft heerlijk op het terras in de zon zitten, en als ik terugkom met de boodschappen ga ik er lekker bij zitten. Genieten van de rust en de zon. Er is ook wel een windje, maar daardoor is het niet te warm. Je hoort hier werkelijk niets anders dan de vogels en de wind die door de bomen blaast.

Als we zijn bijgekomen op het terras maak ik het avondeten klaar. Vanavond speelt Engeland, dus moet John natuurlijk tv kijken! Door het voetbal wordt het ook wat later voordat we naar bed gaan. Wederom valt het op hoe heerlijk donker het is als alle luiken ook dicht zijn, al vindt John het wel een beetje lastig om niets te zien vanuit zijn bed. Ook is het weer even wennen aan het bed, dat voor onze begrippen een beetje smal is voor met zijn tweeën.