Donderdag 10 juni 2010

Het nadeel van een pension is dat je het altijd deelt met anderen. Ik word ‘s ochtends dan ook wakker van de bovenburen die opstaan. Onze kamer is op de begane grond en is behoorlijk groot, zeker zo’n vijf bij vijf meter, als het niet meer is. Er staan twee bedden in, een kast en ladenblok, een schrijftafeltje en twee nachtkastjes. Helaas zijn de bedden wel weer een beetje aan de lage kant, dus dat betekent zware transfers. Naast de deur naar de hal is de deur naar de badkamer. Ook redelijk groot (3,5x3m), met goede beugels naast het toilet, een open douche, ook met beugels en een onderrijdbare wastafel. De hele badkamer heeft antisliptegels. En gelukkig zijn de tegels tegen de muren mooi groot, zodat we dit keer wel gebruik kunnen gaan maken van de reisbeugel.

Aan de andere kant van het halletje is nog een grote ruimte, waarin een keuken, een eettafel en een zithoekje met tv. In deze ruimte serveert Joelle het ontbijt, waarbij ze elke dag zorgt voor iets anders lekkers. Vandaag zijn dat croissants en Far Breton. Zoals afgesproken ontbijt ik eerst, samen met de andere gasten uit de twee kamers op de eerste verdieping. Daarna haal ik John pas uit bed, zodat ik me daarbij niet hoef te haasten. Zeker zo’n eerste dag is het weer even zoeken naar een routine om alle gewone dingen en alle transfers het handigste te doen.

Omdat we de omgeving zo goed kennen, en de weersverwachting niet zo gunstig is, gunnen we onszelf vandaag een rustdag. Het is dus ook niet zo moeilijk om alles rustig aan te doen. In de hal heb ik gezien dat er een router hangt, dus ik vermoed al dat er wifi mogelijk is. Dat is ook zo. Alleen krijg ik dat op mijn laptop niet aan de praat. Joelle leent mij even haar eigen laptop zodat ik even kan kijken wat de uitslag is van de verkiezingen in Nederland gisteren.

Tegen het begin van de middag besluiten we toch even te gaan rondrijden. Ik heb foldertjes gevonden van mooie crèperies langs de kust. We rijden ook een heel stuk langs dus kust van Concarneau richting Pont-Avèn en ook even daar voorbij. Helaas begint het dan toch echt flink te regenen, dus veel mooie foto’s maken is er uiteindelijk niet bij. Het uitzicht over al die baaien en rotsen is wel onveranderlijk mooi. In de regen een restaurantje zoeken is ook niet echt een prettig vooruitzicht, dus besluiten we dan maar te kijken of we in Concarneau zelf een crèperie kunnen vinden. We hebben in zo’n toeristenoord ook meer kans dat er ook eerder dan zeven uur eten geserveerd wordt. En als we zo lang moeten wachten krijgen we weer toiletproblemen. Zoals altijd durft John er nog steeds niet op te vertrouwen dat hij onderweg ook gebruik zou kunnen maken van een invalidentoilet.

Aan de markt is er inderdaad een crèperie die de hele dag door serveert. Op de markt zijn ook voldoende invalidenparkeerplaatsen. En gelukkig regent het nog maar heel zachtjes.  De crèpes zijn heerlijk en na het eten is het gelukkig weer droog. We gaan terug naar l’Orée de l’Océan en beëindigen onze rustdag met een vroege nachtrust.