Dinsdag 8 juni 2010

Ik ga opnieuw alleen ontbijten, en haal pas daarna John uit bed. Ondanks de voorspellingen is het gewoon weer zonnig, al zijn er wel wolken. Het heeft vannacht wel flink geregend. Als John klaar is gaan we weer de auto in voor een dagtochtje naar Normandië. De vorige keer hebben we in de buurt van Coutances een mooie abdijruïne gezien, de Abbaye de Hambye, en het leek ons wel wat om die te gaan bezoeken. Helaas, als we er aan komen, blijkt de abdij op dinsdags gesloten te zijn. Geen nood, onderweg had ik al bordjes gezien dat er wat meer richting Mont St Michel nog een abdij was. Tommie ingesteld en onderweg. Alleen komen we dan een flinke bui tegen. Zo op die smalle plattelandsweggetjes tussen velden en bossen en door heuvels vind ik dat niet zo prettig rijden, dus we stoppen even langs te kant van de weg totdat de ergste regen voorbij is. Het grappige is dat we de buien de hele dag al in de verte hebben zien hangen, maar er steeds tussendoor hebben kunnen rijden, tot nu dan. Gelukkig hebben we er verder geen last meer van.

De andere abdij, Abbaye de Lucerne, ligt ook heel afgelegen op een mooie plaats. Er is een goede parkeerplaats, en de dames doen de grote poort voor me open, zodat John ook naar binnen kan, want bij de gewone ingang zijn weer een paar flinke stoeptreden. Deze abdij wordt gerund door een stichting, die in de afgelopen jaren druk is bezig geweest met de restauratie van de kerk. Met veel succes, want het ziet er prachtig uit. De rest van de abdij is wel een ruïne, maar zeker de moeite waard om te bezoeken, al is het met de rolstoel niet allemaal te bereiken. Het meest opvallende is wel het optrekje van de voormalige abt: gewoon een chateau!

Al met al zijn we iets eerder terug in Bretagne dan ik had verwacht. We rijden alvast langs de camping waar we willen gaan eten, en de openingstijd van het restaurant is gewoon om zeven uur, zoals gebruikelijk in Frankrijk. Dus rijden we nog maar even door naar Cancale om de tijd te doden, en daar is het altijd leuk. Na Cancale weer terug naar het restaurant. Heb ik John al uit de auto bleek dat ik wel naar de openingstijd, maar niet naar de sluitingsdagen had gekeken: en op dinsdag is het gesloten! Had ik nu maar eerder goed gekeken dan hadden we in Cancale kunnen gaan eten. Door de onnodige extra transfer hebben we daar nu niet meer zo’n zin in. Nu stoppen we maar even onderweg, kopen wat brood en rijden we terug naar La Morière, waar ik de vissoep van gisteren opwarm, zodat we toch een lekkere maaltijd hebben.