Zaterdag 26 juni 2010

We moeten het huisje weer verlaten, dus alles moet weer in de auto. Omdat ik gisteren te moe was maar vroeg opgestaan om toch op een redelijke tijd in de auto kunnen zitten. Gelukkig heb ik bij de reservering meteen de schoonmaakbeurt gereserveerd en betaald, dus ik hoef alleen te zorgen dat al onze spullen, en John natuurlijk, weer in de auto terecht komen. Het huisje is de komende paar dagen nog vrij, dus van de eigenares hoef ik me niet te haasten. Maar het beloofd weer erg warm te worden, dus hoe sneller ik in de auto zit met de airco aan, hoe beter het is.

En alhoewel dit huisje relatief in de vergelijking met Kerivarc’h wat tegenviel, valt het toch weer zwaar om hier weg te gaan. Zoals altijd kom je altijd nog weer meer dingen tegen die je graag had willen zien, en waar je geen tijd voor had. Maar we rijden vandaag naar huis, dus we hoeven niet voor een bepaalde tijd aan te komen. Dat geeft ons de kans om de hoofdwegen te vermijden en eerst nog wat binnendoor te rijden. Dus we rijden eerst over de gewone weg min of meer parallel aan de tolweg naar het oosten. Ergens tussen Saint-Saëns en Neufchâtel-en-Bray komen we pas op de snelweg naar het noorden. We gaan niet terug via Amiens maar rijden door naar Abbeville. Even voorbij Abbeville ligt namelijk ook een tuin die ons is aanbevolen. Helaas ligt rondom Abbeville de weg open, dus we raken bijna de weg kwijt. Gelukkig heb ik het adres van de tuinen in Tommie gezet, en die kan het ondanks de omweg wel vinden. En dat is maar goed ook want op mijn kaart had ik het kleine dorpje waar we heen moesten nog niet gevonden. Maizicourt ligt tussen Abbeville en Doullens. We parkeren in het midden van het dorp bij de kerk op de parkeerplaats, die helaas helemaal in de zon ligt. Ondanks de omweg zijn we nog iets eerder aangekomen dan verwacht, dus kan ik nog even wat sandwiches smeren om mee te nemen. Het is inmiddels ruim boven de dertig graden, dus niet echt ideaal om zonder airco in de auto in de zon te blijven zitten.

Even verderop in het dorpje ligt een bijzonder, klein chateau met buitengewone tuinen: les jardins de Maizicourt. Dit is precies het soort tuin dat ik zelf zou willen hebben. Vanaf de ingangspoort naar de officiële ingang is wel een moeizaam paadje langs de orangerie met enkele treden, maar bij de kassa vertelt een aardige dame mij meteen aan de hand van de kaart hoe ik het handigst met de rolstoel door de tuinen kan komen, en ook dat ik na afloop via een ander hek eruit mag, zodat ik niet meer door het grind en over de treden hoef. Even verderop komt er nog een dame uit het huis gerend om mij  te vragen of ik hulp nodig heb. Bijzonder aardig. Ze vertelt ook nog dat er helaas geen café bij de tuinen is, maar dat we water mogen tappen in de orangerie en dat dit water goed te drinken is.

We lopen eerst om het huis heen. Het huis is nog gewoon bewoond door de familie. Hier al verschillende soorten tuinen, die allemaal naadloos in elkaar overlopen, maar waarschijnlijk wel na elkaar ontwikkeld zijn. In de hoek van de voortuin langs de weg weer een mooie potager, dit keer niet zo heel erg groot, maar wel handzaam. Tegen de kerk aan een tuintje met rozen, met een bankje bij een fontein. Ideaal om onze sandwiches op te eten en even bij te komen van de warmte. Achter het huis een mooi grasveld met een zichtlijn door een mooie bomenlaan. Een stukje bostuin, die John ideaal vindt om een hangmat in op te hangen. Naast de bostuin zijn in de laatste jaren nog meer tuinkamers ontwikkeld. Allemaal heel verschillend van sfeer, allemaal even mooi.

Wij zijn kennelijk niet de enigen die dat vinden. Op weg naar de uitgang komen we een groep bruiloftsgasten tegen die hier foto’s komen maken. En op de parkeerplaats is mijn uitweg deels geblokkeerd door een grote Nederlandse bus van een tuinenreis. De auto is net een oven dus wederom ben ik blij met de airco in de auto. Kennelijk vindt Tommie het ook te warm, want het duurt even voordat we verbinding krijgen met de satelliet. Dus volg ik mijn neus maar, want de auto moet natuurlijk wel rijden om hem koel te krijgen. We vinden in elk geval de weg, via Doullens en Arras weer terug naar de snelweg, voorbij het péage-stuk.

We stoppen weer even op de parkeerplaats net over de grens in België om wat te drinken en een rustpauze te hebben. Ook op de parkeerplaats net over de grens in Nederland stoppen we even. John begint nu toch weer last te krijgen van het lange zitten en zijn spieren worden een beetje te stijf. Aan de andere kant is hij ook te moe om nog een keer uit de auto te komen. Ergens tussen 8 en 9 zijn we weer thuis. Toch wel prettig om weer een tillift te hebben!