Maandag 21 juni 2010

Helaas, het is weer bewolkt vandaag, maar de voorspellingen gaan de goede kant op. Vanmorgen geen overlast van kerkklokken, die geven vanaf 9 uur alleen de tijd aan. Een ook de boer begint niet vreselijk vroeg met zijn machines te rijden. Dus al zitten we midden in het dorp, het is toch wel rustig. Na het ontbijt wil ik eerst eens die SuperU zoeken, waar bij Bolbec naar gewezen werd. Eerst weer terug naar Bolbec, om het bord te vinden. Er staat dat het 5 minuten rijden is. Het is wel wat verder! De SuperU is in Fauville en dat is bijna een kwartier verder. Om het nog erger te maken, is de winkel net dicht voor een lunchpauze van twee uur.

Dan maar eerst een toeristische rondrit langs de abdijen van de Seine. We beginnen weer dichtbij Bolbec, de Abbaye du Valasse. Volgens ons boekje is hij elke dag open. Alleen is er nu een attractiepark van gemaakt, en kun je er op het moment alleen in het weekend een kaartje voor krijgen. Nu is het alleen open voor groepen. We kunnen wel doorrijden tot het restaurant en alleen de buitenkant bekijken. De duurzaamheidstuin kunnen we niet in, want daar heb je dan weer een kaartje voor nodig. Volgens mij is alles toch meer op kinderen gericht, dus heel erg is het niet. De abdij zelf is al vrij oud, maar na de Franse Revolutie is het omgebouwd tot een landhuis. Toch wel aardig om te zien. Ligt ook mooi in de omgeving. We drinken een kopje koffie op het terras en lopen rondom het gebouw. Dat gaat prima met de rolstoel, al vraag ik me af of je ook met kaartje wel in de abdij had kunnen komen. Tegen dat we weg gaan komt de zon echt door.

We rijden verder naar de Seine en volgen de rivier een stukje van Norville tot Caudebec-en-Caux, waar je een prachtig zicht hebt op de Pont de Brotonne, maar John heeft wat tegen al die hoge bruggen. De bruggen zijn hier zo hoog omdat de zeeschepen uit Rouen er onderdoor moeten kunnen. Het is heerlijk genieten zo in de zon. De volgende abdij is die van St-Wandrille, die we in een ver verleden al eens hebben bekeken. Ik weet dus dat je gratis langs de ruïne kunt lopen. John heeft geen zin in nog een transfer, en dat is maar goed ook want meteen na de poort ligt er eerst dik grind en daarna moet je een trapje af, niet echt geschikt voor een rolstoel dus.

Eigenlijk zijn er nog meer abdijen te zien, maar wij vinden nu dat we genoeg gezien hebben. We rijden naar Yvetot, waar ik snel even de vvv inschiet voor een goede toeristenkaart van de omgeving en een boekwinkel voor een Michelingids. In Yvetot is ook een grote LeClerc, dus de volgende stop is voor de boodschappen. En omdat de winkel zo groot is, duurt het even voor ik alles gevonden heb wat ik nodig heb. En dan is het weer op naar het huisje om te koken. Al is de zon nu door, het is buiten en binnen in het huisje nog alles behalve warm.