Zondag 20 juni 2010

‘s Ochtends al om zeven uur beginnen de kerkklokken voor de eerste dienst. Ook worden we al vroeg getrakteerd op een ochtendgroet van onze buurman: de ezel. Nooit geweten dat die zoveel herrie kunnen maken! Ja, je zult wel weten dat je hier op een boerderij zit. Ons stukje tuin is afgesloten met een haag en een afrastering, waarachter een smal veldje is waarin een paar schapen en een ezel lopen. Naast ons huis is eerst nog een grote schuur. Achter het veldje ligt de tuin van de eigenaar, die in een mooi huis naast de schuur woont. Om de tuin en de kerk heen loopt de lokale verbindingsweg naar de volgende dorpjes. Ik geloof dat dit dorp zo klein is dat er nog geen bakker te vinden is. En achter de weg kijk je verder over de velden tot de top van de eerstvolgende heuvel. Hopelijk is het later deze week wat minder bewolkt en kan ik er mooie foto’s van maken.

Ik rijd het eerste dorp, Bréauté, voorbij, en ga naar Goderville waar vanmorgen een supermarkt open is. Een Carrefour, ditmaal, dus niet wat wij gewend zijn. Wel goed nu voor de hoogstnodige boodschappen. Daarna rijd ik nog even verder naar het centrum van Goderville, wel aardig trouwens, om een bakker te vinden voor onze zondagse croissants. Als ik terugkom mag ik weer gaan proberen een nieuwe ochtendroutine met John te ontwikkelen. Het is weer even improviseren, dus het duurt wat langer. Als John eindelijk zijn ontbijt op heeft is de eerste voetbalwedstrijd al weer bijna begonnen, dus heb ik wat overtuigingskracht nodig om hem mee te krijgen voor een verkenningsritje in de omgeving.

We rijden eerst richting de kust, naar Fécamp. Even voor Fécamp zou een Leclerc moeten zijn, maar die gaat woensdag pas open. En alweer geldt het kusteffect: hier is het weer zonnig. Fécamp ziet er aardig uit. Omdat het morgen midzomer is zijn er allerlei activiteiten langs de haven en langs het strand. Bij het strand zicht op de prachtige krijtrotsen hier. Ik was eigenlijk van plan om hiervandaan naar het noorden de kust langs te rijden, maar het is zo mooi weer dat ik het toch niet kan laten om langs de kust naar Etretat te rijden. Ook in de plaatsjes onderweg, Yport en Vattetot-sur-Mer, zijn prachtige uitzichten. Het landschap is verrassend afwisselend, het ene moment open velden, het volgende moment bebost. Veel boerderijen, allemaal natuurlijk met appelboomgaarden, zelfs vlaks langs de kust. In Etretat zelf is het behoorlijk druk, maar misschien was dat te verwachten op een zondag. Al zoekende naar een parkeerplaats vind ik er een vlakbij de Porte d’Aval. Er is daar een prachtige oprit voor rolstoelen de brede boulevard op waar je mooi uitzicht hebt op de rotspartijen aan beide kanten, alleen blijft John liever in de auto zitten.

Bovenop de rotspartij aan de rechterkant zie ik een kerkje en herinner me een bordje naar een kerkje bij een afslag. Het is even zoeken, maar ik vind het uiteindelijk toch. Bij het kerkje kun je inderdaad parkeren en ook John heeft daar vanuit de auto een prachtig uitzicht over de de Porte d’Aval. Ik loop er nog even rond en probeer tussen alle mensen door ook nog een paar mooie plaatjes te schieten. Het is toch heel wat leuker om hier van het uitzicht te genieten als ik weet dat John ook iets heeft om naar te kijken. Hier boven op de rotsen is het overigens echt niet begaanbaar voor rolstoelen!

Vanaf Etretat gaan we weer landinwaarts, richting Bolbec, waar ook een supermarkt zou moeten zijn. Die is morgen helaas dicht, maar er staat ook een bord voor een SuperU 5 minuten verder. Dat proberen we morgen dan wel uit. Nu proberen we van hieruit onze weg naar het huisje te vinden, en dit keer houdt Tommie zich tenminste aan de begaanbare wegen. Na de warmte van de auto is het in het huisje weer even wennen, want het was vandaag buiten maar 16oC. We zijn ook nog moe van gisteren, dus na het eten gaan we niet al te laat naar bed.