Zaterdag 19 juni 2010

Aan al het goede komt een eind, helaas, dus ook aan ons verblijf op Kerivarc’h. Het weerbericht gaf aan dat het in de morgen even zou kunnen gaan regenen. Het is zwaarbewolkt als ik om half acht  wakker word, dus begin ik maar vast snel aan de laatste loodjes van het inpakken. Ook John wil er al uit, dus al met al ben ik al voor tienen klaar. Alleen blijven Andrée en Joseph nog even kletsen bij het afscheid, dus het wordt toch nog wat later dat we weg rijden. Het heeft nog niet geregend en het klaart alweer wat op. We rijden bij Quimper de Route Express weer op, en langs Concarneau weer naar het oosten. Als we even voorbij Lorient naar het noorden afslaan, blijken de opklaringen weer het kusteffect geweest te zijn: daar blazen de wolken genoeg weg. Landinwaarts is het helemaal bewolkt en krijgen we ook enkele buitjes.

De Aire de Brocéliande is de eerste die ook een koffieshop heeft, dus stoppen we weer daar. Geïnspireerd door de naam besluiten we even verderop een omweg te maken om herinneringen op te halen. Zodra we de snelweg verlaten breekt de zon weer door. We rijden langs St Malo de Baignon, waar we ooit nog eens gekampeerd hebben en daarna door Paimpont. Vandaaruit terug naar de snelweg richting Rennes. Verderop maken we een tweede omweg voor onze lunchstop en rijden door naar Fougères. De parkeerplaats voor het kasteel, waar ik wilde stoppen, is verdwenen. Bovenin de stad kunnen we geen parkeerplaats met uitzicht vinden. Dus dan maar weer terug richting kasteel. Erachter is wel plek. Ik smeer de stokbroodjes en loop nog even een fotorondje rondom het kasteel. Als ik terugkom bij de auto is John ook klaar en rijden we weer verder.

Bij Avranches is ons rondje Bretagne rond en rijden we verder langs Caen naar John’s grootste nachtmerrie: de Pont de Normandie. Ook daar is het nog prachtig weer en vind ik het weer jammer dat ik er geen foto’s kan maken, maar ik ben niet van plan beneden te parkeren en naar boven te lopen! Verder naar het oosten is het weer meer bewolkt. Als we van de snelweg afgaan moet ik op Tommie vertrouwen voor de richting, maar hij wil me nu wel over erg smalle landweggetjes sturen! We komen toch in Vattetot sous Beaumont, maar dan blijken de coördinaten die Gites de France had opgegeven niet te kloppen: we komen bij een heel andere boerderij uit! De eigenaar vindt het niet erg en wijst ons de weg. Onze gite blijkt in het midden van het dorpje, vlak achter de kerk. Net als ik er parkeer begint het wat te miezeren.

De eigenaars leiden mij rond. Na de ruimte waar we net uitkomen is dit even tegenvallen. Alles is veel kleiner. Nog steeds niet heel erg klein, maar het staat ook vrij vol. Je komt over een grindpad achter de schuur langs, waar alle agrarische apparatuur staat. Rondom het huisje is een houten terras, naast het huisje 3 meter, langs het huisje 2 meter breed. Er langs ligt een randje gras van ongeveer twee meter breed. Vanaf het terras kun je door de keukendeur naar binnen. De keuken is in één hoek, met een houten bar naar de eethoek. De tafel staat langs de ene lange wand van de woonruimte. Vanaf de eettafel kijk je door een schuifdeur naar het terras. Langs de andere lange wand staat een dressoir met de tv erop. Tegen de korte wand, naast de schuifdeuren naar het terras, een open haard. Er tegenover de trap naar boven, waar nog twee slaapkamers zijn, en ernaast een brede deur naar een klein halletje. Vandaaruit kan je in de slaapkamer en in de wc komen. De wc heeft weer alleen een beugel aan de linker kant, maar er is wel ruimte ernaast om de rolstoel er neer te zetten. Alleen blijkt later dat er niet genoeg ruimte is om de rolstoel goed in positie te  manoeuvreren. En ook is er nauwelijks ruimte voor mij om te staan om John op het toilet te tillen. De muur is niet betegeld, dus de reisbeugel werkt hier ook niet.

De slaapkamer is prima, al lijkt het allemaal wat klein na Kerivarc’h. Er is aan een kant net genoeg ruimte om de rolstoel naast het bed te krijgen om voor mij nog genoeg ruimte te laten om aan de andere kant in bed te komen. De rolstoel kan aan het voeteneind van het bed blijven staan. Naast een ladenblokje is ook nog een schuifdeur naar het terras, maar er is niet genoeg ruimte om met een rolstoel langs het ladenblok bij die schuifdeur te komen. Aan de andere kant naast het bed, en feitelijk achter de wc, is de deur naar de badkamer. Aan een kant een onderrijdbare wastafel, aan de andere kant een doucheruimte, wel gewoon met een doorlopende vloer. Er staat een douchestoel in en er zijn beugels. Alleen de doucheruimte is betegeld, maar met onmogelijk kleine tegeltjes, dus niet geschikt voor de reisbeugel. Gelukkig blijkt later dat die wel houdt op de beschilderde muur naast de deur naar de slaapkamer, dus John kan wel ergens staan.

Na de rondleiding is het weer droog, dus laad ik de auto uit, en laat John het huisje zien. Ik heb nog genoeg eten bij me om voor vanavond wat klaar te maken. Daarna ga ik verder met het uitpakken van de tassen en maak ik de bedden op, zodat we er straks ook in kunnen slapen. Helaas is er vanavond in de gemeenschapsruimte naast de kerk een disco, dus het slapen in een vreemd bed wordt nog eens verergerd door de geluidsoverlast.