6 juni 2010
 
Dit jaar wilden we weer graag naar Frankrijk op vakantie. Nu de ideeën voor onze eigen huisjes steeds meer vorm beginnen te krijgen willen we in de omgeving meer inspiratie opdoen en ook nog wat marktonderzoek bij toekomstige concurrenten doen. Zien hoe anderen vakanties voor met een rolstoel organiseren.
 
Net als twee jaar geleden staan we op deze zondagmorgen al vroeg op, zelfs zonder de wekker. De bagage de hal in. Dan de verzorging van John, de auto inpakken en op pad. Eigenlijk had ik om acht uur willen vertrekken, maar het is uiteindelijk pas kwart voor negen. Sommige dingen duren soms langer dan verwacht. Het is zonnig met hier en daar een wolkje, al aardig benauwd en 21 graden.  We rijden de gebruikelijke weg, langs Rotterdam, Breda richting Antwerpen. Bij Antwerpen Noord is het 25 graden, maar bij Antwerpen Zuid is het nog maar 21 graden en bewolkt. We rijden richting Gent en willen ontbijten in Nazareth. Helaas begint het onderweg te regenen. De invalidenplek is vrij, dus kan ik John relatief droog uit de auto krijgen. Met de prothese gaat het lange rijden toch aanmerkelijk beter dan de vorige keer.
 

Helaas zijn de croissants al op, dus dan maar appelgebak bij de koffie. Na de stop weer verder naar het zuiden in de stromende regen. Door het slechte wegdek is er heel slecht zicht. Gelukkig houdt het even ten zuiden van Lille op met regenen. Volgende stop op een Aire even voorbij langs Amiens. We eten de meegebrachte sandwiches op met een kopje koffie. John blijft in de auto zitten, met zijn benen naar buiten om de spanning eruit te halen. Na een kwartier verder richting le Havre over de Pont de Normandie richting Caen. Eigenlijk wil ik pas voorbij Caen weer stoppen, maar John krijgt zo’n last van zijn prothese dat we nog even voor Caen stoppen. De péripherique voelt weer vertrouwd als vanouds. Richting Rennes klaart het op, dus kunnen we heerlijk genieten van het landschap om ons heen. De rit verloopt verder voorspoedig, dus al snel zien we Avranches en Mont-Saint-Michel liggen en rijden we Bretagne in. Bij Dol-de-Bretagne verlaten we de hoofdweg. Net als Tommie weet ik gelukkig dit keer ook de weg naar onze eindbestemming: La Morière, de boerderij met Chambre d’Hôte met zicht op Mont-Dol, waar we twee jaar geleden ook waren. We arriveren bijna zoals afgesproken rond 6 uur, zeker niet meer dan 10 minuten later.

We slapen weer in de verbouwde paardenstal. De eerste avond delen we het appartement, met een zitkamer, badkamer en twee slaapkamers. Het enige probleem is dat van het hooglaagbed de instelling omhoog en omlaag het wel doet, maar het hoofdeinde werkt niet. Dit keer verder geen hulpmiddelen of thuiszorg geregeld. Marga, de Nederlandse eigenaresse heeft het dit weekend ook erg druk, dus ik val haar verder niet lastig. John krijgt gewoon wat extra kussens om iets omhoog te kunnen zitten.

Zoals te verwachten wil John eerst naar de wc, dus ik moet meteen aan het werk en mag na 800 km rijden niet eerst even uitpuffen. Daarna even wat drinken voordat ik de auto uitpak. Al snel daarna is het tijd voor het eten. Om niet weer weg te hoeven na zo’n lange rit eten we net als de vorige keer op la Morière. Marga’s man Hans is de kok. Omdat ze een uitgebreid feest achter de rug hebben is het eten dit keer wat eenvoudig. Het is nog mooi en zonnig dus eten we heerlijk buiten op het erf. 

Moe van de lange rit blijven we niet eens koffie drinken, maar gaan al vroeg naar bed. Het is natuurlijk weer even wennen aan onze slaapstal en de ‘vreemde’ bedden, maar toch vallen we allebei redelijk snel in slaap. Helaas delen we de stal dit keer met een feestbeest die pas midden in de nacht luidruchtig in bed valt. Voor de rest is het heerlijk rustig.